گرمایش جهانی و استفاده بیش از حد طولانی ترین رودخانه آفریقا را تهدید می کند

رود نیل که از اوگاندا تا مصر جریان دارد، برای بقای میلیون‌ها نفری که در آفریقا زندگی می‌کنند ضروری است. اما ترکیبی از تغییرات آب و هوایی و استفاده بیش از حد انسان باعث خشک شدن رودخانه و بدتر شدن شرایط برای کشاورزانی شده است که از برداشت کم و از دست دادن برق می ترسند.

حوضه رود نیل با بیش از 6600 کیلومتر طول، به 11 کشور از جمله تانزانیا، بوروندی، جمهوری دموکراتیک کنگو، رواندا، اوگاندا، سودان جنوبی، اتیوپی و مصر امتداد دارد – جایی که صدها تن از سران کشورها برای شرکت در کنفرانس آب و هوای COP27 در آن جمع شدند. شرم الشیخ از روز یکشنبه آغاز می شود.

اما گرم شدن کره زمین و استفاده بیش از حد توسط انسان، دومین رودخانه طولانی جهان را تحت فشار قرار داده است. در 50 سال گذشته، جریان رودخانه نیل از 3000 متر مکعب در ثانیه به 2830 کاهش یافته است. بر اساس پیش بینی های سازمان ملل، کمبود بارندگی و افزایش خشکسالی در شرق آفریقا به این معنی است که جریان رودخانه ها تا سال 2100 تا 70 درصد کاهش می یابد.

سازمان جهانی کاهش 75 درصدی آب قابل دسترس به ازای هر ساکن محلی را پیش بینی کرده است. فرسایش زمین مرتبط، از دست دادن محصول و کمبود برق نیز احتمالاً تأثیر چشمگیری بر میلیون ها نفر از مردم آفریقا که برای بقا به رودخانه متکی هستند، خواهد داشت.

“کسانی که کمترین آب را دارند فردا کمتر خواهند داشت”

در انتهای جنوبی رود نیل، تأثیر تغییرات آب و هوایی به شدت در بزرگترین دریاچه آفریقا احساس می شود. دریاچه ویکتوریا که بین کنیا، اوگاندا و تانزانیا قرار دارد، بزرگترین تامین کننده آب رود نیل است، به استثنای بارندگی. با این حال، تبخیر، کمبود بارندگی و تغییر در شیب محور زمین به این معنی است که دریاچه اکنون در خطر ناپدید شدن است.

یک مطالعه در سال 2020 داده های تاریخی و زمین شناسی 100000 سال گذشته را تجزیه و تحلیل کرد و دریافت که کل آب ممکن است در 500 سال آینده ناپدید شود. این می تواند تأثیر قابل توجهی بر رود نیل داشته باشد، رودخانه ای که حوضه آن 10 درصد از قاره آفریقا را پوشش می دهد و منبعی ضروری برای 500 میلیون نفر است که در مجاورت آن زندگی می کنند.

حبیب ایب، زمین شناس و استاد بازنشسته در دانشگاه پاریس-8-سن-دنیس، می گوید: «کسانی که امروز کمترین آب را دارند، فردای کمتری خواهند داشت، زیرا رقابت برای آب حتی شدیدتر خواهد بود.

ایب می‌گوید در کشورهایی مانند مصر و اتیوپی، عدم دسترسی به آب در میان مردمی که در کنار رود نیل زندگی می‌کنند، در حال حاضر به دلیل سیاست و نه تغییرات اقلیمی یک مسئله است. در حال حاضر اولویت دسترسی به مشاغل کشاورزی در مقیاس بزرگ به جای ساکنان محلی است. «رقابت زیادی برای آب وجود دارد که توسط شرکت‌های کشاورزی که محصولات صادراتی تولید می‌کنند، تشدید شده است. سیاست هایی که هدف آن صادرات آب از رود نیل به شکل گوجه فرنگی یا خیار است، [local] ایب می افزاید: جمعیت هایی که به این آب نیاز دارند.

تغییرات اقلیمی تهدیدی برای بدتر شدن وضعیت برای میلیون ها نفر است. ایب می‌گوید: «پایین‌تر شدن سطح آب به دلیل گرمایش جهانی، بر افرادی که در حال حاضر بیشترین نیاز را دارند، تأثیر می‌گذارد.

“تهاجم” توسط آب شور

در انتهای شمالی رودخانه بزرگ، تأثیر دیگری از تغییرات آب و هوایی در دلتای نیل احساس می شود – شکل زمینی غنی از رسوب که در آن رودخانه به دریای مدیترانه می رسد. این منطقه یکی از سه مکان در جهان است که بیشترین آسیب را در برابر گرمایش جهانی دارد، طبق گفته هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی، زیرا جریان ضعیف رودخانه در تلاش برای عقب راندن افزایش سطح آب دریا است.

از سال 1960 هر ساله دریای مدیترانه بین 35 تا 75 متر از زمین در دلتای نیل فرسوده شده است. اگر قرار بود یک متر بالا بیاید، 34 درصد از مناطق اطراف در شمال مصر را زیر آب می برد و 9 میلیون نفر را آواره می کرد.

کاهش ذخایر رودخانه مشکل را بدتر می کند. ایب می‌گوید: «هرچه آب در دره نیل کمتر باشد، دلتای نیل بیشتر مورد هجوم آب مدیترانه قرار خواهد گرفت». این نه تنها خطر فرسایش زمین و سیل را به همراه دارد، بلکه ترکیب رودخانه را نیز تغییر می دهد. ایب می افزاید: «لایه آب زیرزمینی زیر دلتای رودخانه به طور فزاینده ای از آب شور دریای مدیترانه تشکیل می شود، زیرا آب شیرین کمتر و کمتری وارد می شود.

در امتداد سواحل شمالی رودخانه آب شورتر می شود. آب زهکشی بسیار کمی (آب شیرین رودخانه) به مدیترانه می رسد. ایب می گوید: کمتر از یک میلیارد متر مکعب آب که در مقایسه با 40 یا 50 سال پیش مضحک است.

در حال حاضر، نمک دریای مدیترانه، هکتارها زمین را آلوده کرده و گیاهان را ضعیف کرده و از بین برده است. کشاورزان از کاهش کیفیت سبزیجات خبر داده اند.

بر اساس برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP)، اگر دما به افزایش خود ادامه دهد، وضعیت احتمالا بدتر خواهد شد، دریای مدیترانه هر سال 100 متر به دلتای نیل پیشروی خواهد کرد. با گذشت زمان تخمین می‌زند که دریای مدیترانه می‌تواند 100000 هکتار از زمین‌های کشاورزی را در کمتر از 10 متر زیر سطح دریا ببلعد. این برای مصر فاجعه بار خواهد بود، جایی که شمال این کشور 30 ​​تا 40 درصد از تولید ملی کشاورزی را تشکیل می دهد.

برای جبران، برخی تلاش می کنند تا تعادل آب شیرین را در مزارع خود با استفاده از اقداماتی که مشکل کلی را بدتر می کند، بازگردانند، مانند پمپاژ آب از پایین تر رود نیل و ساخت سدها.

هزینه برق آبی

در 10 کشوری که رود نیل از میان آنها می گذرد، رودخانه تنها منبع آب نیست، بلکه منبع انرژی نیز هست. سودان بیش از نیمی از منابع برق خود را از انرژی آبی تولید می کند. در اوگاندا این رقم به 80 درصد می رسد.

اما این منبع انرژی به طور فزاینده ای غیر قابل اعتماد می شود. Twinomuhangi Revocatus، مدرس ارشد در کالج علوم کشاورزی و زیست محیطی دانشگاه Makerere می گوید: در اوگاندا قطع برق در حال حاضر یک اتفاق مکرر است. او می‌گوید: «اگر بارندگی کاهش یابد، سطح آب دریاچه ویکتوریا و نیل نیز کاهش می‌یابد که تولید برق آبی را کاهش می‌دهد».

در اتیوپی، علیرغم رشد سریع اقتصادی، عدم دسترسی به برق یک واقعیت روزانه برای نیمی از 110 میلیون نفر جمعیت این کشور است. رهبری کشور برای رفع این مشکل، حتی اگر به معنای محروم کردن کشورهای همسایه از برق باشد، روی یک سد بزرگ سرمایه گذاری می کند.

ساخت سد بزرگ رنسانس اتیوپی (GERD) در سال 2011 بر روی نیل آبی – یکی از دو شاخه اصلی رودخانه – با هدف ایجاد 13 توربین با قابلیت تولید 5000 مگاوات برق در سال آغاز شد. از مردادماه 22 میلیارد مترمکعب آب در مخزن سد ذخیره شده است که ظرفیت کل آن 74 میلیارد مترمکعب است.

این سازه را به بزرگترین سد برق آبی آفریقا تبدیل می کند. با این حال، همچنین منبع تنش با مصر است که توافق نامه ای که در سال 1959 بین مصر و سودان برای اشتراک جریان رودخانه ها انجام شد را زیر سوال می برد که 66 درصد آن به مصر و 22 درصد به سودان می رسد.

اگر GERD خیلی سریع پر شود، رهبران مصر از کاهش شدید جریان رود نیل بیم دارند. دانشمندان همچنین در حال گرفتن سمت هستند، برخی متهم به اغراق در اتلاف آب در مصر به منظور توجیه مداخله احتمالی در خاک اتیوپی و برخی دیگر متهم به به حداقل رساندن این موضوع و “خیانت” به کشور خود هستند.

در مصر، کشاورزان قبلاً اثرات سد اسوان – یکی از بزرگترین سدهای خاکی جهان را دیده اند. مانند سدهای اتیوپی، اوگاندا و سودان، سطح گل و لای – یک کود طبیعی گرانبها – در آب کاهش یافته است.

در سودان، چنین تغییراتی – همراه با کمبود امکانات ذخیره سازی و بازیافت آب باران – چالش بزرگی را برای کشاورزان ایجاد کرده و بحرانی را تشدید می کند که باعث شده از هر چهار نفر یک نفر با گرسنگی شدید روبرو شود.

سودان مانند سایر کشورهای حاشیه رود نیل، در رتبه بندی GAIN دانشگاه نوتردام که میزان انعطاف پذیری در برابر تغییرات آب و هوایی را می سنجد، نزدیک به انتهایی است.

برای کالیست تیندیموگایا، از وزارت آب و محیط زیست اوگاندا، افزایش دما نه تنها بر توانایی این کشور برای تغذیه مردمش بلکه بر تولید برق برای تامین انرژی خانه ها و صنعت تاثیر می گذارد.

او گفت: “باران‌های شدید کوتاه می‌تواند باعث سیل شود. دوره‌های خشک طولانی باعث از دست رفتن آب می‌شود. و شما نمی‌توانید بدون آب زنده بمانید.”

با خبرگزاری فرانسه

این مقاله ترجمه شده است اصلی به زبان فرانسه

Heidi Avery

پنکه تی وی جنرال. کارآفرین. پیشگام زامبی مغرور. تحلیلگر. خالق شیطانی متعصب توییتر.

معرفی فروش notcoin: راهی نوین برای خرید و فروش به صورت امن و مطمئن
خرید پلی استیشن پلاس اکسترا: بهترین راه برای دسترسی به بازی‌های جذاب
کیستی که پس از سئو گروه تلگرام @SEOPREM حتما باید بشناسید؟
Discover the Thrill of شرط بندی انفجار and Win Big!
سایت شرط بندی انفجار: معرفی و توضیحات کامل
بهترین سایت انفجار برای تفریح و پیروزی
تماس با ما